Potekavši iz porodice vrijednih i časnih ljudi,Hajro je u tuđini zadržao iste vrijednosti. U Ulmu se zaposlio kao vozač kamiona,radio u špediciji i godinama usavršavao vozačke vještine a kasnije i na autobusu. Tokom povremenih povrataka u tadašnju Jugoslaviju,primjetio je da njegovi sugrađani,prijatelji i komšije moraju putovati komplikovanim rutama-prvo do Beograda ili Zagreba a zatim dalje vozovima do Doboja,Sarajeva ili drugih krajeva.
Iz te potrebe rodila se ideja: pružiti ljudima direktan,siguran i pouzdan prijevoz kući.
Uz podršku tadašnjeg šefa u firmi u kojoj je radio,koji je prepoznao njegovu strast i sposobnosti,Hajro je počeo iznajmljivati autobus od njemačke firme i voziti putnike.
Rast i širenje
Prve rute vodile su ka Doboju,zatim Beogradu,Prištini i Sarajevu. Ubrzo dolazi i kupovina prvog vlastitog autobusa-trenutak koji označava rađanje prve firme Kantić. U posao uključuje svoju braću,prijatelje i komšije,pomažući mnogima da pronađu svoj životni put. Flota je rasla ,a vizija se širila.Kasnije nastaju i druge firme pod imenom Kantić,osnovane od strane braće,a porodična priča postaje sve veća.
